‘De OS-sector is dichtgetimmerd’

Een detacheringsbureau voor experts op het gebied van duurzaam natuurbeheer en internationale samenwerking, zo zou je Wageningen International Experts (WIx) kunnen omschrijven. Oprichter Renaat van Rompaey noemt het heel simpel 'de juiste mensen op de juiste plek krijgen'.

Als bijvoorbeeld een overheid, een organisatie of de EU onderzoek wil doen of een project wil opzetten rond een bepaald thema, zoekt WIx de experts bij elkaar. Ondanks de naam komen deze specialisten overigens niet alleen uit Wageningen. Het adressenboekje van Van Rompaey is namelijk veel uitgebreider, dankzij jarenlange ervaring in de universitaire wereld, onderzoeksinstellingen en de internationale samenwerking. Zijn enorme netwerk blijkt nu erg handig, want voor de projecten die hij aanneemt, kan hij experts met tien tot vijftien jaar ervaring benaderen. 'Dat is onze meerwaarde', zegt Van Rompaey.

Hij noemt de Congo Forest Expert Group als voorbeeld: 'In april heeft Greenpeace het rapport <i>Carving Up the Congo<i> gepubliceerd. Het regenwoud wordt verdeeld onder houtkapbedrijven. Dat komt de bevolking en de bossen zelf natuurlijk niet te goede. In de wittebroodsweken van het kabinet gaf Koenders aan dat hij iets wilde doen met deze problematiek. Dus ik ben op zoek gegaan naar mensen: ik kende zelf een aantal Congolezen uit de tijd dat ik in Brussel heb gewerkt, een collega wist dat er iemand aan de universiteit in Parijs met dit onderwerp bezig was. Zo hebben we een team samengesteld en zijn we bij Buitenlandse Zaken langs geweest om te kijken hoe wij iets kunnen betekenen. We zijn nog in gesprek, dus ik ben benieuwd wat eruit rolt. Met hetzelfde team zijn we ook bij de Wereldbank langsgeweest.' En zo zijn er ook teams die zich namens WIx bezighouden met de oliepalmproblematiek in Borneo of met  herbebossing in Iraaks Koerdistan.

Er is veel expertise in de sector, weet Van Rompaey. Maar een probleem met mensen uit het universitaire wereldje - 'in Wageningen in ieder geval' - vindt hij dat ze vaak te bescheiden zijn. 'Er is enorm veel vraag naar hun expertise. Alleen moeten ze wel zélf hun neus laten zien. Maar nee: "Ik weet niet of ik daar een oplossing voor heb", zeggen ze dan. Onderzoek, ja, dat doet men graag. Maar men leert niet te lobbyen in Den Haag of in Brussel.'

Zelf doet Van Rompaey al jaren niets anders. Eerst heeft hij onderzoek gedaan in dienst van de Landbouwuniversiteit, zoals de Wageningse academie toen nog heette: in Suriname en Ivoorkust en bij het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu in Bilthoven. Sinds halverwege de jaren negentig werkt hij met teams aan allerlei projecten: advieswerk, onderzoek, het ontwikkelen van opleidingen.

In april richtte hij WIx op. Bewust níet als stichting, want 'daar zijn sommige opdrachtgevers huiverig voor. Je moet gewoon bedrijfsmatig werken: bied expertise aan, werk naar deadlines toe, geef onafhankelijk advies.' Lastig obstakel vindt hij wel de cultuur in Nederland. 'Ik was van plan vooral op basis van offertes te werken. Zoals het in Brussel ook gaat: alle opdrachten worden uitbesteed, iedereen kan meedingen. In Nederland werkt dat niet zo. Hier moet je maar zien dat je ertussen komt. De ontwikkelingssector is helemaal dichtgetimmerd.'